ภารกิจที่ 1/1 นินทาเพื่อน


เวทีมวย, มวยปล้ำ, นักมวยปล้ำ, เครื่องบินขับไล่


เพื่อน ?



เพื่อน!
        ถ้าพูดถึงคำๆนี้ สำหรับฉัน สิ่งแรกที่จะนึกถึงคือความอิสระ ความสบายใจ ความอยากเป็นอะไรก็ได้ที่อยากเป็น ทำอะไรก็ได้ที่อยากจะทำ  จะบ้าแค่ไหนก็ได้อย่างที่อยากจะบ้า  เพราะเราจะคิดเสมอว่า ยังไงก็เพื่อนเรา จะทำอะไรก็ได้ เพื่อนยังไงก็รับได้ในสิ่งที่เพื่อนเป็นได้เสมอ แหละนี่ คือสิ่งที่ฉันคิดเสมอมา แต่เมื่อเวลาผ่านไป ฉันถึงได้เรียนรู้ว่า สิ่งที่ฉันคิดมาทั้งหมดนั้นมันไม่เป็น #ความจริง

        เพื่อน  ไม่ได้มีแค่เพื่อนที่เรียกว่าเพื่อนแท้หรือคนที่พร้อมจะเข้าใจเราเสมอไป  เพราะเรามัวแต่คิดว่า เพื่อนก็คือเพื่อน จะทำอะไร เป็นอะไรก็ได้ เพื่อนเข้าใจเราเสมอ แต่เปล่าเลย เราลืมนึกไปว่า เรากับพวกเขา ต่างคนก็ต่างที่มา ต่างครอบครัว และต่างก็ถูกอบรมสั่งสอนมาไม่เหมือนกัน ทำให้แต่ละคนก็ต่างมีธรรมชาติ ที่แตกต่างกัน บางคนชอบที่จะอยู่กับเพื่อน เล่นกับเพื่อนแบบบ้าคลั่ง บางคนชอบอยู่แบบเงียบๆ ยังไงก็ได้ให้เสียงดังน้อยที่สุด
         สำหรับฉัน
ฉันชอบอยู่กับเพื่อนแล้วจะเล่นสนุกกับเพื่อนแบบบ้าคลั่ง  ฉันตามหาเพื่อนที่ไปไหนไปกัน อยู่กับฉันแล้วสนุกได้สุดติ่งมาตลอด แต่ก็ยังคิดว่าเพื่อนแบบนี้คงจะไม่มีแน่นอน  จนฉันได้มาเรียนที่นี่ และได้พบกับเพื่อนๆทั้งสิบคนของฉัน  แต่บุคคลที่ฉันสะดุดทั้งนิสัยและบุคลิกมากที่สุดคือเพื่อนชายคนหนึ่ง ที่มีลักษณะนิสัยที่ค่อนข้างแปลกประหลาด เป็นคนที่สร้างเสียงหัวเราะให้ฉันได้สมอ เป็นบุคคลที่ค่อนข้างพิลึกทั้งรูปร่างและลักษณะนิสัย ฉันค่อนข้างแปลกใจว่าในโลกนี้มีคนแบบนี้อยู่ด้วยหรอ เมื่อไม่สบายใจ ฉันเพียงแค่หันไปมองส่วนสูงเขาก็ทำให้รู้สึกอยากหัวเราะขึ้นมาได้แล้ว ฉันเป็นเพื่อนเขามาปีนี้เข้าปีที่ 4  ยังไม่ค่อยอยากเชื่อเลยว่าจะมีคนที่บ้าบิ่นและเป็นตัวของตัวเองได้มากขนาดนี้ 
        ทั้งหมดทั้งมวลที่ฉันกล่าวมานี้ มันคือความประทับใจที่ฉันมีกับเพื่อนของฉัน 
ขอบคุณที่ได้รู้จักกัน  ขอบคุณที่ได้เป็นเพื่อนกัน 
สำหรับเรานายคือเพื่อนที่ดีที่สุดคนหนึ่งเลยนะ   มนุษย์เพศชาย  ผู้มีลำแขนและขาเป็นปล้องๆ  (555555+)

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

นิราศบ้านเกิด : อิหยองพลัดถิ่น (ตอนที่4)