นิราศบ้านเกิด : อิหยองพลัดถิ่น (ตอนที่1)

นิราศ  อิหยองพลัดถิ่น

                                                           ตอนที่ 1
              
    


                                                                                                 โอ้ดวงดาวสกาวใส
ทอเเสงส่งถึงใจ
                   อุ่นฤทันเมื่อได้ชม
                                                                                              เหลืองเเดงสวยเเฉล้ม          กุหลาบเเย้มได้เด็ดดม               
ชื่นสุขฤดีสม                        เมื่อผลิเเย้มเป็นต้นใบ 
                                                                                                    บ้านนอนที่พิงพัก            เป็นที่หลักที่อาศัย
เปรียบบ้านวิมารใจ                 เป็นหลักชัยของใจเรา
                                                                                                     ทุกครั้งที่ผิดพลาด           ทุกบทบาทช่วยบันเทา
ความทุกข์สุขเเบ่งเบา              ให้รื่นเริงบันเทิงใจ
                                                                                                 ภาระเเละหน้าที่               ให้ลูกนี้ไกลบ้านไป
ลูกเเสนจะอาลัย                     ให้สุดช้ำระกำมา
                                                                                                  เเสนปวดเเละรวดร้าว         เมื่อถึงคราวไกลบ้านมา
เคยสุขเสน่หา                        ต้องมาร้างมาเเรมไกล
                                                                                                   พลัดเเม่เเละพรากถิ่น         ที่ทำกินที่อาศัย
ไร้เพื่อนไรบ้านไพร
                   ใจนี้ต้องให้หมองตรม
                                                                                                   ขึ้นรถช่างหดหู่                 เหลียวหลังดูช่างขื่นขม
ปวดใจร้าวระทม                      ต้องตรอมตรมทั้งหัวใจ
                                                                                                    สงเปลือยถิ่นบ้านเกิด          เเหล่งกำเนิดวิถีไทย
บุญเผวดบุญบั้งไฟ                     มีงานใหญ่ประจำปี
                                                                                                      ดินเเดนวิถีพุทธ                 เเสนพิสุทธิสง่าศรี
ตรัยรัตนมณี                            นี้คือเเก้วสามประการ
                                                                                                       จำไปไกลบ้านนี้                ขอพรที่ช่วยเสกสาน
ชี้ทางให้เดินงาน                       ตามประสงค์ที่ตั้งใจ
                                                                                                     ตั้งมั่นจะพากเพียร             จะร่ำเรียนจนเติบใหญ่
 เป็นครูภาษาไทย
                      สอนเด็กให้เป็นคนดี
                                                                                                      ถึงบ้านโนนสำราญ             ชื่อสำราญเเต่ใจนี้
เเสนเศร้าจะเหลือที่                   สุดจะหักจะห้ามใจ
                                                                                                    น้ำตาก็หลั่งหยด                รินราดรดท่วมทั้งกาย
 เหมือนดวงใจละลาย                 มาร้างสิ้นต้องร้างลา
                                                                                                    ครอบครับเเละพ่อเเม่         คือรักเเท้ที่ปรารถนา
ทุกวันทุกเวลา                         ลูกนี้ซึ้งตรึงฤทัย
                                                                                                    เจดีมหามงคล                  โปรดท่านดลบันดาลให้
 ให้ลูกนี้มีชัย                          เมื่อลูกได้ไปร่ำเรียน
                                                                                                   ให้ท่านช่วยเสกสรร            ดลบันดาลให้ลูกเพียร
 เเม้นงานในการเรียน
               อุปสรรคจะกล้ำกลาย
                                                                                                    นั่งรถนึกพินิจ                  เเล้วก็คิดน่าใจหาย
หินเเกร่งยังกร่อยกลาย              เป็นดินได้ไม่ช้านาน
                                                                                                   ใจคนหรือจะกล้า              เท่าหินผาที่เเข็งด้าน
 ใจกร่อนไปตามกาล                 เมื่อเวลาล่วงผ่านไป

                                                                                                     เห็นย่านเขตการค้า            มีข้าวปลาให้ซื้อได้
ของกินทั้งของใช้                      มีให้เลือกให้ชมกัน

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

นิราศบ้านเกิด : อิหยองพลัดถิ่น (ตอนที่4)